درواغجن باچا

د دراغجن پاچا کیسه انسان ته دا ښيي چې دروغ او چل د ډېر وخت لپاره نه پټېږي. دراغجن پاچا به تل خپلو خلکو ته ناسمې خبرې کولې او حقیقت به یې پټاوه. هغه غوښتل چې خلک پرې باور وکړي، خو د ده دروغ ورځ تر بلې زیاتېدل. خلکو په پیل کې د پاچا خبرې منلې، خو وروسته یې د هغه پر کړو شک پیدا شو. یو عادل او هوښیار انسان د پاچا حقیقت خلکو ته څرګند کړ. کله چې حقیقت ښکاره شو، د پاچا عزت او باور له منځه ولاړ. د دې کیسې لوی درس دا دی چې رښتیا تل بریالي کېږي. دروغجن انسان که هر څومره ځواکمن وي، یوه ورځ رسوا کېږي. ښه مشران هغه دي چې له خپلو خلکو سره رښتیني او عادل وي. انسان باید تل د صداقت لاره خپله کړي او له دروغو ځان وساتي.