د رسول الله ص بهرنی سیاست

د رسول الله ﷺ بهرنی سیاست د اسلامي دعوت، سولې، د اړیکو جوړولو او د اسلام د پیغام خپرولو پر اصولو ولاړ و، نه د استعمار یا ظلم پر بنسټ. لومړی، د مکې له دورې وروسته د مدینې په دوره کې رسول الله ﷺ د نورو قبایلو او دولتونو سره د اړیکو نظام جوړ کړ. هغه د سولې تړونونه وکړل، لکه د حدیبیې صلح، چې د اسلامي دولت لپاره یو مهم دیپلوماتیک بریالیتوب و. رسول الله ﷺ د ګاونډیو قبیلو سره د امن تړونونه کول تر څو د جګړې مخه ونیول شي او امنیت ټینګ شي. هغه د نورو مذهبونو خلکو ته د ازاد ژوند حق ورکړ، لکه د یهودو له قبایلو سره د مدینې میثاق. د اسلامي دعوت لپاره یې سفیران او لیکونه ولیږل، د روم، فارس او نورو واکمنو ته یې د اسلام بلنه ورکړه. د بهرني سیاست یو مهم اصل یې عدل و، یعنې له هر چا سره انصاف او د ظلم مخنیوی. هغه د جګړې اجازه یوازې د دفاع لپاره ورکړه، نه د تیری لپاره. د نړیوالو اړیکو په جوړولو کې یې نرمښت، حکمت او تدریج کاراوه. په ټولیز ډول د رسول الله ﷺ بهرنی سیاست د سولې، دعوت، عدالت او د انسانیت د عزت پر بنسټ ولاړ و.