آية الكرسي معانيها وفضائلها
لیکوال: حافظ جلاالدين سيوطي
د کتاب لنډیز
آية الكرسي د قرآن کريم تر ټولو مشهور او قوي آيتونو څخه دی چې د سورت البقره په ۲۵۵ آيت کې راغلی دی. دا آيت د الله تعالی د توحيد، قدرت، علم او سلطنت بشپړ بيان وړاندې کوي او د اسلامي عقيدې بنسټيز مفاهيم پکې راټول شوي دي. په دې آيت کې لومړی دا بيانېږي چې الله تعالی يوازينی حق معبود دی، له هغه پرته بل څوک د عبادت وړ نه شته. هغه تل ژوندی دی او د ټول کائنات نظام پر هغه ولاړ دی. نه يې خوب نيسي او نه ستړيا، يعنې د هغه قدرت هېڅ کمزوري نه لري. بيا آيت وايي چې د آسمانونو او ځمکې ټول مالکيت د الله تعالی دی. هېڅ څوک د هغه له اجازې پرته شفاعت نه شي کولی، يعنې د قيامت په ورځ هم ټول واک يوازې د هغه په لاس کې دی. د هغه علم دومره پراخ دی چې د ټولو مخلوقاتو حال، تېرو، اوسني او راتلونکي هر څه پکې شامل دي. د آيت په پای کې د «کرسي» يادونه شوې چې د مفسرينو په نظر د الله تعالی د سلطنت، قدرت او حاکميت د پراخوالي نښه ده. دا ښيي چې د الله واک ټول آسمانونه او ځمکه رانغاړي او د هغوی ساتنه ورته هېڅ ستونزه نه ده. د آية الكرسي په اړه په احادیثو کې ډېر فضائل ذکر شوي دي. ويل شوي چې د فرض لمانځه وروسته لوستل يې د برکت سبب دی، د شپې لوستل يې انسان د شيطان له وسوسو څخه ساتي، او د حفاظت لپاره ډېر قوي ذکر ګڼل کېږي. لنډه دا چې آية الكرسي د توحيد، قدرت او حفاظت آيت دی چې د الله تعالی عظمت بيانوي او د مسلمان د ايمان قوي کولو لپاره ډېر مهم دی.