موسیقي په اسلام کي

د موسیقۍ موضوع په اسلام کې یوه ساده «هو» یا «نه» ځواب نه لري؛ د علماوو ترمنځ پکې اختلاف شته او نظرونه یې بېلابېل دي. دلته یې تشریحي خلاصه: یو شمېر علما باور لري چې ډېری ډول موسیقي روا نه ده، په ځانګړي ډول هغه چې له فحش، بې‌حیایۍ، یا د دیني اصولو خلاف پیغامونو سره مل وي، یا انسان له عبادت او ذکر څخه غافل کړي. دوی ځینې احادیث او د احتیاط اصل دلیل ګرځوي او وایي چې داسې شیان باید پرېښودل شي چې د ګناه لامل ګرځي. خو بل لور ته، ځینې نور علما موسیقي په مطلق ډول حرامه نه ګڼي. دوی وایي که موسیقي پاکه وي، بدې خبرې پکې نه وي، او انسان له واجباتو نه منع نه کړي، نو ځینې ډولونه یې روا کېدای شي. په ځانګړي ډول د خوشحالۍ په وختونو (لکه واده) کې ساده او دودیزې نغمې د ډېرو علماوو له نظره منل شوې دي. همدارنګه په اسلامي تاریخ کې د شعر او اواز کارول شته، او ځینې دیني نعتونه او ترانې د خلکو د روحانیت د پیاوړتیا لپاره ویل شوي دي. په پای کې، دا موضوع ډېره د نیت، محتوا او اغېز پورې تړلې ده. ډېری علما سپارښتنه کوي چې انسان باید له هغه څه ځان وساتي چې د ده ایمان کمزوری کوي یا د ګناه لور ته یې بیایي، او هغه څه غوره کړي چې اخلاق، ارامښت او د الله یاد ته یې نږدې کوي.