نړی کی د پارلمانونو منځ ته راتګ

د نړۍ په بېلابېلو هېوادونو کې د پارلمانونو منځ ته راتګ د خلکو د سیاسي ګډون، د واک د محدودولو او د قانون جوړونې د منظم کولو له اړتیاوو سره تړاو لري. پارلمان د خلکو استازیتوب کوي او د حکومت پر کړنو څارنه کوي. د پارلمان لومړنۍ نښې په منځنیو پېړیو کې لیدل کېږي. د بېلګې په توګه، په انګلستان کې د پاچا واک د محدودولو لپاره د مګنا کارتا سند په ۱۲۱۵ کال کې لاسلیک شو، چې دا د پارلماني نظام د پیل یوه مهمه مرحله وه. وروسته د انګلستان پارلمان په تدریجي ډول رامنځته شو. په اروپا کې د روڼ اندۍ (Enlightenment) دورې او سیاسي بدلونونو د پارلمانونو پراختیا ته لاره هواره کړه. د فرانسوي انقلاب هم د خلکو د واک او استازیتوب مفکوره پیاوړې کړه، چې وروسته یې پارلماني نظامونو ته وده ورکړه. په ۱۹ او ۲۰ پېړیو کې دیموکراسي پراخه شوه، او ډېر هېوادونه د پارلماني نظامونو پر لور ولاړل. په دې موده کې پارلمانونه د قانون جوړونې اساسي مرکزونه شول او د حکومتونو پر کارونو د څار بنسټونه وګرځېدل. پارلمانونه په عمومي ډول دوه ډوله وي: یو خونیز (unicameral) او دوه خونیز (bicameral). دوه خونیز پارلمانونه لکه د د امریکا کانګرس چې سنا او استازو جرګه لري، او یو خونیز پارلمانونه لکه د ځینو کوچنیو هېوادونو. نن ورځ، پارلمانونه د دیموکراسۍ مهمه برخه ده، چې د خلکو غږ پورته کوي، قوانین جوړوي او د حکومت حساب‌ورکونه یقیني کوي.