د باد په کنډوالو کي

د «د باد په کنډوالو کې» شعري ټولګه د ویجاړۍ، بدلون، درد او د انسان د ژوند د ناپایداره حالتونو انځور وړاندې کوي. په دې ټولګه کې شاعر د داسې نړۍ تصویر کوي چې پکې هر څه د باد په څېر بدلېږي او د وخت له تېرو سره یو ځای ورکېږي، لکه زاړه کنډوالې چې یوازې د تېر تاریخ نښې پاتې وي. په اشعارو کې د فراق، یوازیتوب، ماتې هیلو او د ژوند د بې‌ثباتۍ احساسات ډېر ژور بیان شوي دي. شاعر کله د انسان د داخلي درد خبرې کوي او کله بیا د ټولنې هغه صحنې انځوروي چې پکې هیلې مړې شوې وي او ارمانونه نیمګړي پاتې وي. “باد” دلته د زمانې، بدلون او ورکېدو سمبول ګرځول شوی، چې هر څه له ځان سره وړي او یوازې خاطرې پرېږدي. سره له دې چې د ټولګې فضا ډېره غمجنه او دردوونکې ده، خو په ځینو ځایونو کې د صبر، یادونو او د بیا راژوندي کېدو وړې وړې نښې هم ښکاري. شاعر داسې احساس ورکوي چې که څه هم کنډوالې پاتې شي، خو د انسان احساسات او یادونه بیا هم ژوند کوي. د دې شعري ټولګې ژبه ساده خو له ژورو معناوو ډکه ده، او شاعر د تصویرونو، سمبولونو او استعارو په مرسته لوستونکی د یوې فکري او احساساتي نړۍ منځ ته بیایي، چې پکې د ژوند ناپایداري او د انسان د احساساتو دوام په ښکلي ډول انځور شوی دی.