يهوادن په دوه زره کلن او پښتانه په دېرش کلن هجرت کي

دا لیکنه د دې خبرې څرګندونه کوي چې افغانستان د ډېر پخواني تاریخ لرونکی وطن دی، چې زرګونه کاله عمر لري. په دې اوږده موده کې دا خاوره د بېلابېلو ستونزو، جګړو او بدلونونو سره مخ شوې ده. خو د دې وطن خلک، په ځانګړي ډول پښتانه، په وروستیو لسیزو کې ډېر سخت مهاجرت ته اړ شوي دي. په تېرو شاوخوا دېرشو کلونو کې، جګړو او ناامنیو خلک مجبور کړل چې خپل کورونه پرېږدي. ډېر خلک ګاونډیو هېوادونو ته کډه شول، لکه پاکستان او ایران، او ځینې نور لیرې هېوادونو ته ولاړل. دا مهاجرت یوازې د ځای بدلون نه و، بلکې له ځان سره یې ډېرې ستونزې هم راوړې. مهاجرین له خپلو کورونو، خپلوانو او خپل کلتور څخه لرې شول. دوی په پردیو هېوادونو کې له سختو شرایطو سره مخ شول، لکه اقتصادي ستونزې، د کار نشتوالی، او د تعلیم محدود فرصتونه. ډېر ماشومان له زده کړو پاتې شول او کورنۍ له یو بل څخه جلا شوې. په دې لیکنه کې دا هم څرګندېږي چې مهاجرت د انسان پر فکر او احساساتو ژور اغېز کوي. کله چې یو څوک له خپل وطنه لرې شي، نو د بېلتون، یوازیتوب او درد احساس کوي. د وطن یادونه تل ورسره وي او غواړي بېرته خپل اصلي ټاټوبي ته ستانه شي. همدارنګه، دا موضوع دا څرګندوي چې سره له دې ټولو ستونزو، خلک بیا هم هڅه کوي خپل ژوند ته دوام ورکړي. دوی په پردیو ځایونو کې کار کوي، خپلې کورنۍ ساتي او د راتلونکي لپاره هیلې ساتي. په پای کې، دا پیغام وړاندې کېږي چې وطن د انسان لپاره ډېر ارزښت لري. که څه هم خلک کلونه کلونه په هجرت کې ژوند وکړي، خو د خپل وطن مینه یې له زړونو نه وځي. همدارنګه، دا اړتیا ده چې خلک بېرته خپل هېواد ته د امن او ثبات په فضا کې ستانه شي او خپل ژوند په خپله خاوره کې تېر کړي.