سترګي دي دوه باڼه دي ډېر دي

«سترګې دي دوه، باڼه دي ډېر دي» شعري ټولګه د پښتو د عشقي او احساساتي شاعرۍ له هغو ټولګو څخه ده چې د ښکلا، مینې او نازکو احساساتو انځور پکې شوی دی. په دې ټولګه کې شاعر د محبوب د ښکلا ستاینه کوي، په ځانګړي ډول د سترګو، باڼو او د مخ د ښکلا یادونه ډېره په نازک انداز شوې ده. دا توصیفونه کله د خوښۍ احساس راولي او کله د مینې درد او انتظار هم ورسره مل وي. شعرونه عموماً د مینې د احساساتو، یادونو او د زړه د خبرو په بڼه وړاندې شوي وي. شاعر هڅه کوي چې د محبوب له یاد سره تړلي احساسات په ساده خو اغېزمنو کلمو بیان کړي. په ټوله کې، دا شعري ټولګه د مینې، ښکلا او احساساتو یو نرم او رومانتيک انځور وړاندې کوي چې لوستونکی د عاطفي فضا سره مخ کوي