ګل

«ګل» شعري ټولګه د ښکلا، احساس او نازکو احساساتو انځور وړاندې کوي. په دې شعرونو کې “ګل” د مینې، پاکۍ، امید او د ژوند د ښکلي اړخونو نښه ده. په دې ټولګه کې شاعر د ژوند هغه شیبې بیانوي چې د ګل په شان نازکې، خو ډېرې ښکلي وي. کله مینه د ګل په شان غوړېږي او کله د وخت او حالاتو له امله مړاوی کېږي. شاعر دا بدلونونه په نرم او احساساتي انداز وړاندې کوي. یادونه هم پکې شته؛ شاعر هغه شېبې او کسان را یادوي چې د ده په ژوند کې یې د ګل په شان ښکلا ورکړې وه، خو اوس یوازې خاطرې پاتې دي. دا یادونه کله د خوښۍ او کله د خفګان سبب ګرځي. د طبیعت انځورونه ډېر کارول شوي، په ځانګړي ډول ګلونه، باغونه او پسرلی. دا انځورونه د شعرونو فضا نرمه، ښکلې او خیال‌انګیزه کوي. په ځینو ځایونو کې شاعر د ژوند په اړه فکر کوي او ښيي چې څنګه انسان د ګل په شان حساس او د وخت له اغېزو لاندې وي. په ټوله کې، «ګل» شعري ټولګه د ښکلا، مینې او احساساتو یو نرم او ښکلی بیان دی چې لوستونکی د ژوند د نازکو او خوږو احساساتو سره مخ کوي