دلمانځه امامت،

د لمانځه امامت په اسلام کې یو مهم مسئولیت دی، ځکه امام د جماعت مشري کوي او نور خلک د هغه پیروي کوي. د امامت لپاره ځینې شرطونه او آداب بیان شوي دي: د امام شرطونه: امام باید مسلمان، عاقل او بالغ وي. د قرآن کریم سم لوستلو توان ولري او د لمانځه احکام وپېژني. که څو کسان موجود وي، نو هغه څوک امامت ته وړاندې کېږي چې قرآن ښه لولي او په دیني علم کې زیات وي. د امامت حق: په یو ځای کې د هغه کس حق زیات دی چې د هماغه ځای امام یا مشر وي (لکه د مسجد امام). که هغه نه وي، نو خلک کولای شي له خپل منځه یو مناسب کس وټاکي. د امام طریقه: امام باید لمونځ په اعتدال سره وکړي، نه ډېر اوږد او نه ډېر لنډ، تر څو مقتدیان په تکلیف کې نه شي. باید د تکبیرونو، قراءت او نورو ارکانو په ادا کولو کې واضح وي تر څو مقتدیان ورپسې سم اقتدا وکړي. د مقتدیانو دنده: مقتدیان باید د امام پیروي وکړي، له هغه نه مخکې حرکت ونه کړي او د جماعت نظم وساتي. د امامت آداب: اخلاص، عاجزي، او د خلکو خیال ساتل ډېر مهم دي. امام باید د خلکو حالت ته پام وکړي، لکه د کمزورو، ناروغانو او مسافرو موجودیت. په پای کې، امامت یوازې مخته درېدل نه دي، بلکې دا یو امانت دی چې د تقوا، علم او ښه اخلاقو غوښتنه کوي.