دتقلید شرعي حیثیت

تقلید په اسلامي فقه کې هغه عمل ته ویل کېږي چې یو غیر مجتهد مسلمان د یو مجتهد عالم له فتوا یا نظره پرته له دې چې خپله دلیل وڅېړي، پیروي وکړي. د دې شرعي حیثیت د علماوو ترمنځ په عمومي ډول منل شوی، خو ځینې تفصیلي اختلافات پکې شته. د عامو مسلمانانو لپاره تقلید جایز بلکې ضروري ګڼل شوی، ځکه هر څوک د دې توان نه لري چې د قرآن او حدیثو نه مستقیم احکام راوباسي. نو دوی باید د باور وړ او علمي عالم یا فقهې مذهب تعقیب کړي تر څو په دیني چارو کې خطا ته ونه لویږي. فقهاء وایي چې که یو څوک د اجتهاد درجې ته نه وي رسېدلی، نو د ده لپاره تقلید کول روا دي. دا د دین د اسانتیا او نظم لپاره هم مهم دی. همدارنګه د څلورو مشهورو فقهي مذاهبو (حنفي، شافعي، مالکي، حنبلي) پیروي په همدې چوکاټ کې راځي. خو هغه څوک چې د اجتهاد وړتیا ولري، د هغه لپاره تقلید مناسب نه ګڼل کېږي، ځکه هغه کولی شي د دلایلو په رڼا کې مستقیم حکم واخلي. ځینې علماوو د “اند تقلید” (بې له پوهې او دلیل نه کلکه پیروي) څخه منع کړې ده او وایي چې باید انسان د دیني مسایلو په اړه لږ تر لږه بنسټیز پوهه ولري. په پای کې، تقلید د اسلامي شریعت له نظره د عامو خلکو لپاره یو عملي او منل شوی اصل دی، خو باید له تعصب او ړوند تعقیب څخه ځان وساتل شي.