چغه

د «چغه» شعري ټولګه هم د سلیمان لایق له مهمو اثارو څخه ده او د نوم له مخې یې لا ښکاري چې دا د درد، اعتراض او لوړ غږ استازیتوب کوي. په دې ټولګه کې شاعر خپل احساسات په ډېر زورور او تند انداز بیانوي. “چغه” دلته د یو انسان هغه فریاد دی چې له ظلم، جګړې او بې‌عدالتۍ څخه راولاړېږي. شاعر داسې انځور وړاندې کوي لکه یو څوک چې نور چوپ پاتې کېدای نه شي او مجبور دی خپل درد په لوړ غږ ووایي. د شعرونو ډېره برخه د ټولنې پر ستونزو تمرکز لري. شاعر د بې‌وزلۍ، نابرابرۍ او د خلکو د کړاوونو په اړه خبرې کوي. هغه د عامو خلکو دردونه خپل درد ګڼي او هڅه کوي چې د هغوی غږ شي. په دې شعرونو کې کله مستقیم انتقاد وي او کله بیا په استعارو او رمزونو کې خپل پیغام وړاندې کوي. د جګړې اغېزې په دې ټولګه کې ډېرې ژورې انځور شوې دي. شاعر د وینې، ورانۍ او انساني غمونو تصویرونه وړاندې کوي او دا ښيي چې جګړه د انسان ژوند څنګه ویجاړوي. دا شعرونه لوستونکي ته دا احساس ورکوي چې سوله څومره ارزښت لري او ولې باید د جګړې پر وړاندې ودرېږو. په “چغه” کې د امید څرک هم شته، که څه هم فضا یې ډېره درنه ده. شاعر سره له دې چې دردونه بیانوي، خو بیا هم د بدلون، ویښتیا او ښه راتلونکي هیله نه پرېږدي. هغه غواړي چې خلک راویښ شي او خپل حالت بدل کړي. د ژبې له نظره، دا ټولګه نسبتاً ساده خو ډېر قوي او اغېزمنه ده. کلمات یې مستقیم زړه ته رسېږي او لوستونکی له ځان سره فکر کولو ته اړ باسي. شاعر زیاتره لنډ، خو ژور شعرونه لیکلي چې هر یو یې یو قوي پیغام لري. په ټوله کې، «چغه» د یو فریاد، یو اعتراض او یو بیدارونکي غږ استازیتوب کوي چې غواړي ټولنه له بې‌پروايۍ راویښه کړي او د عدالت، سولې او انسانیت لور ته یې وهڅوي.