امام اعظم رحمة الله عليه

امام ابو حنیفه په کوفه کې زیږېدلی او په علمي چاپېریال کې لوی شوی دی. هغه له ډېرو مشهورو علماوو څخه علم زده کړی او په ځانګړي ډول د حدیث او فقهې په علومو کې مهارت درلود. د ده فقهي مکتب د قرآن، سنت، اجماع او قیاس پر اصولو ولاړ دی. هغه د اجتهاد یوه منظم علمي طریقه رامنځته کړه چې وروسته یې د حنفي مذهب بنسټ جوړ کړ. امام اعظم ډېر متقی، صادق او د خلکو خدمتګار عالم و. هغه د ظلم او بې‌عدالتۍ پر وړاندې دریځ درلود او د حق وینا یې کوله. د عباسي دورې په وخت کې د قضا منصب یې ونه مانه، ځکه یې خپل علمي استقلال ساته. د هغه شاګردان لکه امام ابو یوسف او امام محمد رحمهما الله د فقهې په خپرولو کې مهم رول ولوباوه. امام ابو حنیفه په بغداد کې وفات شو او د اسلامي نړۍ لپاره یې ستر علمي میراث پرېښود. په ټوله کې، امام اعظم ابو حنیفه رحمه الله د اسلامي فقهې یو ستر عالم دی چې د هغه علم او اجتهاد تر نن ورځې د مسلمانانو لپاره د لارښود حیثیت لري.