امام اعظم رحمة الله عليه
لیکوال: مولانا محمد عاشق الهی
د کتاب لنډیز
امام ابو حنیفه په کوفه کې زیږېدلی او په علمي چاپېریال کې لوی شوی دی. هغه له ډېرو مشهورو علماوو څخه علم زده کړی او په ځانګړي ډول د حدیث او فقهې په علومو کې مهارت درلود. د ده فقهي مکتب د قرآن، سنت، اجماع او قیاس پر اصولو ولاړ دی. هغه د اجتهاد یوه منظم علمي طریقه رامنځته کړه چې وروسته یې د حنفي مذهب بنسټ جوړ کړ. امام اعظم ډېر متقی، صادق او د خلکو خدمتګار عالم و. هغه د ظلم او بېعدالتۍ پر وړاندې دریځ درلود او د حق وینا یې کوله. د عباسي دورې په وخت کې د قضا منصب یې ونه مانه، ځکه یې خپل علمي استقلال ساته. د هغه شاګردان لکه امام ابو یوسف او امام محمد رحمهما الله د فقهې په خپرولو کې مهم رول ولوباوه. امام ابو حنیفه په بغداد کې وفات شو او د اسلامي نړۍ لپاره یې ستر علمي میراث پرېښود. په ټوله کې، امام اعظم ابو حنیفه رحمه الله د اسلامي فقهې یو ستر عالم دی چې د هغه علم او اجتهاد تر نن ورځې د مسلمانانو لپاره د لارښود حیثیت لري.